Woordenboek
Het boekhoudkundige woordenboek van Debitoor
Inventaris

Inventaris - Wat is de inventaris?

Een inventaris bestaat uit activa die in de loop van de reguliere bedrijfsactiviteiten verkocht worden. Vaak wordt het grootste deel van de omzet van een onderneming door deze verkoop gegenereerd.

Je inventaris is van groot belang voor je onderneming, daarom is het belangrijk een duidelijk overzicht van je inventaris te hebben. Lees meer over hoe je overzichtelijk je uitgaven bijhoudt.

Tot de inventaris behoren goederen die klaar zijn voor de verkoop, als ook grondstoffen die in het productieproces gebruikt worden. De inventaris behoort tot de vlottende activa, dat zijn activa die slechts gedurende één productieproces worden verbruikt.

Goed beheer van de inventaris is van groot belang voor een succesvolle onderneming. Je moet natuurlijk genoeg inventaris hebben om je bedrijfswerkzaamheden voort te zetten, maar je moet ook niet te veel inventaris hebben waardoor je tegen hogere opslagkosten aanloopt of (wanneer van toepassing) de houdbaarheid verstrijkt voordat het product verwerkt of verkocht is.

Categorieën van de inventaris

Vaak wordt de inventaris simpelweg als zodanig op de balans gezet, echter kan een onderneming er ook voor kiezen de inventaris in subcategorieën op te delen om duidelijk te maken om wat voor soort goederen het precies gaat:

De inventaris van producenten

Producenten handhaven vaak drie verschillende soorten inventaris, afhankelijk van de stap in het productieproces waarin de goederen zich bevinden:

  1. Grondstoffen: Dit zijn onbewerkte materialen die gebruikt worden voor de productie van een product. Voorbeelden zijn goud in de productie van sierraden, olie in de productie van benzine en hout in de productie van meubilair.
  2. Werken in uitvoering (WIP): Dit zijn goederen die gedeeltelijk bewerkt zijn, maar die nog niet klaar zijn om verkocht te worden.
  3. Producten beschikbaar voor verkoop: Dit zijn producten die helemaal af zijn en verkocht kunnen worden.

Per producent kunnen deze soorten inventaris verschillen. Een product kan natuurlijk, in geval van een b2b-onderneming, door een producent verkocht worden, om vervolgens weer als grondstof te dienen voor de koper. Sommige producten die een kort productieproces hebben, kunnen de categorie werken in uitvoering overslaan.

De inventaris van verkopers

Verkopers hoeven doorgaans geen rekening te houden met verschillende categorieën van de inventaris, zij hebben immers alleen met kant en klare handelswaar te maken.

Als een handelaar met kleine taken zoals het in elkaar zetten of inpakken van een producten te maken krijgt wordt dit niet tot het productieproces gerekend en heeft dit dus geen invloed op de classificatie van de inventaris.

De waardering van de inventaris

Het is van groot belang dat een onderneming op een accurate en consistente manier haar inventaris waardeert, dit is noodzakelijk voor een goed beheer van de inventaris.

Goederen in de inventaris worden meestal gewaardeerd tegen de prijs waarvoor de goederen gekocht en (eventueel) gefabriceerd zijn. Echter kan deze prijs in de loop der tijd veranderen. Stel je voor dat je een bakker bent met meel in zijn inventaris, een deel van dat meel is ingekocht voor 10 Euro per zak en een andere deel voor 15 Euro per zak vanwege een prijsverhoging van meel. In deze situatie kun je gemakkelijk de totale waarde van je inventaris berekenen, echter zijn er verschillende manieren om de waarde van de inventaris te minderen als er bijvoorbeeld brood verkocht wordt.

De volgende drie methoden komen het meest voor om deze minderingen vast te leggen:

  • FIFO staat voor 'first in, first out', dat houdt simpelweg in dat je je oudste voorraad als eerste afschrijft en dus als uitgave registreert. In het voorgaande voorbeeld zou een bakker dus eerst het oudste meel afschrijven dat hij voor 10 Euro kocht.
  • LIFO staat voor 'last in, first out' wat inhoudt dat een ondernemer de nieuwste aankopen in de inventaris als eerste afschrijft. Als de bakker brood verkoopt, begint hij dus met het afschrijven van het nieuwste meel.
  • Gemiddelde kosten is een manier waarbij een gemiddelde kostprijs van de gehele inventaris berekend wordt en bij verkoop op de inventaris in mindering wordt gebracht. Als de bakker 1 zak meel gebruikt en het resulterende brood verkoopt, schrijft hij dus 12.5 Euro af van zijn inventaris.